شمارهٔ ۵۰۴ : ز ذکر جهر مکن منع صوفیان لله

شمارهٔ ۵۰۵ : از اشک برد راه به کوی تو نظاره

شمارهٔ ۵۰۶ : زان لب نتوان کرد به دشنام کناره

شمارهٔ ۵۰۷ : چند غم از دل به اشک لاله گون شوید کسی؟

شمارهٔ ۵۰۸ : ای ز خاک افتادگان کاکلت سنبل یکی

شمارهٔ ۵۰۹ : قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی

شمارهٔ ۵۱۰ : خون تاک از شوق می جوشد اگر ساغرزنی

شمارهٔ ۴۹۱ : قامت او چون شود در بوستان همدوش سرو

شمارهٔ ۴۹۲ : زینهار از درد و داغ عشق روگردان مشو

شمارهٔ ۴۹۳ : پریزادی است دست آموز زلف مشکبار او