شمارهٔ ۴۶۲ : پیوسته ما ز فکر دو عالم مشوشیم

شمارهٔ ۴۶۳ : ما آبروی فقر به گوهر نمی دهیم

شمارهٔ ۴۶۴ : طرفی ز نهال قد آن شوخ نبستم

شمارهٔ ۴۶۵ : از دل نبرد زنگ الم باد بهارم

شمارهٔ ۴۶۶ : ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم

شمارهٔ ۴۶۷ : ما همچو شرر تلخی غربت نکشیدیم

شمارهٔ ۴۶۸ : یک دم که به کف باده گلرنگ نداریم

شمارهٔ ۴۵۳ : مرا که هست میسر سبو به دوش کشم

شمارهٔ ۴۵۴ : به دست چون شکن زلف او شمار کنم

شمارهٔ ۴۵۵ : کجاست مشت زری تا چو گل به باد دهیم