شمارهٔ ۳۱۳ : غلیان ز دودمان وجود آشکار شد

شمارهٔ ۳۱۴ : از اختیار دم دل گمراه می زند

شمارهٔ ۳۱۵ : گر چه در ظاهر به زه دارم کمان اختیار

شمارهٔ ۳۱۶ : تیشه من چون زند دامان جرائت بر کمر

شمارهٔ ۳۱۷ : گر باغبان زکات زر گل برون کند

شمارهٔ ۳۱۸ : اشکم همیشه خون به دل آستین کند

شمارهٔ ۳۱۹ : خوبان اگر چه زبده اولاد آدمند

شمارهٔ ۳۰۸ : در گلشنی که حسن تو عارض جمال کرد

شمارهٔ ۳۰۹ : حسن از حجاب، غصه و تشویش می خورد

شمارهٔ ۳۰۰ : به روی لاله و گل هر که می نمی نوشد