شمارهٔ ۳۲۷ : تقصیر میانش ز خم و پیچ ندارد

شمارهٔ ۳۲۸ : حاشا که طلبکار حق آرام پذیرد

شمارهٔ ۳۲۹ : جز سرکشی از آدم بی درد چه خیزد؟

شمارهٔ ۳۲۰ : روشندلان که قبله خود روی او کنند

شمارهٔ ۳۲۱ : در حفظ آن کسی که ز می بی خبر شود

شمارهٔ ۳۲۲ : بیداد آسمان چه خیال است کم شود

شمارهٔ ۳۲۳ : از باده چون عقیق تو سیراب می شود

شمارهٔ ۳۱۰ : با جسم کس به عالم بالا نمی رسد

شمارهٔ ۳۱۱ : دل از سفید گشتن مو ناامید شد

شمارهٔ ۳۱۲ : حسن تو زیردست خط مشکبار شد