شمارهٔ ۱۸۱ : دانه خال تو خون از چشم صیاد آورد

شمارهٔ ۱۸۲ : عالمی از منع زینت خرم و دلشاد شد

شمارهٔ ۱۸۳ : خلقی از گفتار بی کردار من هشیار شد

شمارهٔ ۱۸۴ : بی تائمل هر که در محفل سخن پرداز شد

شمارهٔ ۱۸۵ : خرد دانست آن که جرم خویش را بیچاره شد

شمارهٔ ۱۸۶ : تازه رو زخم کهن از زخم های تازه شد

شمارهٔ ۱۸۷ : داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد

شمارهٔ ۱۶۸ : چشمم ز پهلوی دل دیوانه پر شده است

شمارهٔ ۱۶۹ : نی انجمن فروز شراب شبانه است

شمارهٔ ۱۷۰ : ز پیری حاصل من مد آه است