شمارهٔ ۱۶۵ : درمان درد هجر ز جان دست شستن است

شمارهٔ ۱۶۶ : شکرفروش مصر حلاوت زبان توست

شمارهٔ ۱۶۷ : خال است این که بر لب او چشم دوخته است؟

شمارهٔ ۱۵۸ : با قبله طاق ابروی او را چه نسبت است؟

شمارهٔ ۱۵۹ : موی سفید ریشه آه ندامت است

شمارهٔ ۱۶۰ : ای شانه زلف و کاکل دلدار نازک است

شمارهٔ ۱۶۱ : موی سفید صبحدم جان غافل است

شمارهٔ ۱۴۸ : دلیل راه توکل امید کوتاه است

شمارهٔ ۱۴۹ : خموش هر که شد از قیل و قال وارسته است

شمارهٔ ۱۵۰ : پلنگ اگر چه ز خشم آتش فروخته ای است