شمارهٔ ۱۱۷ : نغمه شیرین در مذاقم بی شراب تلخ نیست

شمارهٔ ۱۰۸ : کاکل او دام در راه صبا انداخته است

شمارهٔ ۱۰۹ : یوسف از بی مهری اخوان به چاه افتاده است

شمارهٔ ۱۱۰ : تا دل از دستم شراب ارغوانی برده است

شمارهٔ ۱۱۱ : کی نسیم صبحدم با غنچه گل کرده است

شمارهٔ ۱۱۲ : بس که بر آن پیکر سیمین قبا چسبیده است

شمارهٔ ۱۱۳ : تا دل بی تاب من گرم طلب گردیده است

شمارهٔ ۹۸ : عقل شرع باطن است و شرع عقل ظاهرست

شمارهٔ ۹۹ : داغدار عشق را نور و صفای دیگرست

شمارهٔ ۱۰۰ : جای برگ گل به بستر اشک رنگینم بس است