در بیان چارچیز که از عطاهای خداست : چارچیز است از عطاهای کریم

در صفت چارچیز که از چارچیز دیگر می‬آید : حاصل آید چارچیز از چارچیز

در بیان حاصل شدن چارچیز از چارچیز : چارچیزت بردهد از چار چیز

در بیان چارچیز که آدمی را شکست آرد : آدمی را چارچیز آرد شکست

در چارچیز که کم بقا دارد : چارچیز ای خواجه کم دارد بقا

در بیان چارچیز که از چار چیز دیگر تمام باشد : چارچیز از چار دیگر شد تمام

در بیان چار چیز که بازگردانیدن آنها محالست : چارچیز است آنکه بعد از رفتنش

در علامات مدبر : چار چیز آمد نشان مدبری

در بیان آنکه حقیر داشتن نباید : چارچیز آمد بزرگ و معتبر

در بیان چارچیز که چارچیز دیگر را می‬زاید : ای پسر هر کس که دارد چارچیز