و له ایضاً : ای اهل قبور خاک گشتید و غبار

و له ایضاً : لاله ز رخ چو ماه می‌بینم من

و له ایضاً : هر کوزه که بیخود بدهن باز نهم

و له ایضاً : هر خاک که درجهان کسی فرسود است

و له ایضاً : تا چند زمرگ غمناک شوی

و له ایضاً : ماتمزدگان عالم خاک هنوز

و له ایضاً : چون رفت ز جسم جوهر روشن ما

و له ایضاً : در حبس وجود از چه افتادم من

و له ایضاً : خلقی که در این جهان پدیدار شدند

و له ایضاً : بس خون که دلم ز اول کار بریخت