شمارهٔ ۹۱ : علیالصباح که بر طرهات زنی شانه
شمارهٔ ۹۲ : در طواف شمع میگفت این سخن پروانهای
شمارهٔ ۹۳ : شبی گذشت به آسودگی و آزادی
شمارهٔ ۹۴ : بر سبزه نشست بلبل و قمری
شمارهٔ ۹۵ : مرا بود به دیدار تو زین پیش وصالی
شمارهٔ ۹۶ : آخر زغم عشقت ای طفل دبستانی
شمارهٔ ۹۷ : نهاده کشور دل باز رو به ویرانی
شمارهٔ ۸۲ : وقت آنست که بر سبزه مقامی بکنیم
شمارهٔ ۹۸ : نصیحتی است اگر بشنوی زیان نکنی
شمارهٔ ۸۳ : منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن