شمارهٔ ۹۴ : بر سبزه نشست بلبل و قمری

شمارهٔ ۹۵ : مرا بود به دیدار تو زین پیش وصالی

شمارهٔ ۹۶ : آخر زغم عشقت ای طفل دبستانی

شمارهٔ ۹۷ : نهاده کشور دل باز رو به ویرانی

شمارهٔ ۸۲ : وقت آنست که بر سبزه مقامی بکنیم

شمارهٔ ۹۸ : نصیحتی است اگر بشنوی زیان نکنی

شمارهٔ ۸۳ : منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن

شمارهٔ ۹۹ : ای کمان‌ابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی

شمارهٔ ۸۴ : ای دوست بیا لختی ترک می و ساغرکن

شمارهٔ ۱۰۰ : صبا ز طرهٔ جانان من چه می‌خواهی