شمارهٔ ۴۵ : لب لعل تو می فروشی کرد
شمارهٔ ۶۱ : اسیر خود شدن تا کی ز خود وارستنی باید
شمارهٔ ۴۶ : درغمش هرشب به گردون پیک آهم میرسد
شمارهٔ ۴۷ : مشتاقی و صبوری با هم قرین نباشد
شمارهٔ ۴۸ : اگر تو رخ بنمایی ستم نخواهد شد
شمارهٔ ۴۹ : سر آزادهٔ ما منت افسر نکشد
شمارهٔ ۵۰ : کر چون تو نقشی ایصنم نقاش چین در چین کشد
شمارهٔ ۵۱ : بازآمد آن ترک ختا کز بیقراران کین کشد
شمارهٔ ۵۲ : گل مقصود نچید آن که چو من خوار نشد
شمارهٔ ۵۳ : نسیم صبحدم ازکوهپایه باز آمد