غزل ۹ : نوبهار و رسم او ناپایدار است ای حکیم!
غزل شمارهٔ ۸۸۶ : ای نسیم سحر، چه میگویی؟
غزل شمارهٔ ۸۸۷ : بخوابم دوش پرسیدی، ببیداری چه میگویی؟
غزل شمارهٔ ۸۸۱ : ای نافهٔ چینی ز سر زلف تو بویی
غزل شمارهٔ ۸۸۲ : زهی! حسن ترا گل خاک کویی
غزل شمارهٔ ۸۸۳ : گفتم: از عشق توسرگشته چو گویم، تو چه گویی؟
غزل شمارهٔ ۸۸۴ : خانهٔ تحقیق را ماه شبستان تویی
غزل شمارهٔ ۸۸۵ : مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟
غزل شمارهٔ ۸۶۵ : شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگوی
غزل شمارهٔ ۸۶۶ : عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگوی