غزل شمارهٔ ۳۳ : دل بوی او سحر ز نسیم صبا شنید

غزل شمارهٔ ۳۴ : نه با من دوست آن گفت و نه آن کرد

غزل شمارهٔ ۳۵ : داغ عشق تو نهان در دل و جان خواهد ماند

غزل شمارهٔ ۳۶ : گفتم که چاره غم هجران شود نشد

غزل شمارهٔ ۲۱ : لبم خموش ز آواز مدعا طلبی است

غزل شمارهٔ ۳۷ : گر آن گلبرگ خندان در گلستانی دمی خندد

غزل شمارهٔ ۲۲ : ای باده ز خون من به جامت

غزل شمارهٔ ۳۸ : به ره او چه غم آن را که ز جان می‌گذرد

غزل شمارهٔ ۲۳ : گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت

غزل شمارهٔ ۳۹ : دل عشاق روا نیست که دلبر شکند