شمارهٔ ۱۵۷ – تغزل : جلوه گر شد شب دوشین چو مه عید صیام
شمارهٔ ۱۴۲ – به یکی از دوستان : ای شوکت ای شکسته دل دوستان خویش
شمارهٔ ۱۴۳ – بیدار شو! : ای خفته درین خاکدان رباط
شمارهٔ ۱۴۴ – در منقبت حضرت امام جعفر صادق(ع) : باز به پا کرد نوبهار سرادق
شمارهٔ ۱۴۵ – ای ملک : ملک ایران سر بسر در انقلاب است ای ملک
شمارهٔ ۱۴۶ – رزمنامه : می فروهل زکفای ترک و به یکسو نه چنگ
شمارهٔ ۱۴۷ – صفت هلال و اسب : چون غرهٔ افق ز شفق شد شقیق رنگ
شمارهٔ ۱۴۸ – بلای گل : افتادهایم سخت به دام بلای گل
شمارهٔ ۱۴۹ – صدارت اتابک اعظم : آن اختری که کرد نهان چندگه جمال
شمارهٔ ۱۵۰ – تشبیب : ای بر گل سوری زده از مشک سیه خال