شمارهٔ ۳۱ – غزل در مخالفت جمهوری ساخته شده از مسمط موشح در موافقت جمهوری : جمهوری سردار سپه مایهٔ ننگ است
شمارهٔ ۳۲ – سرچشمهٔ فین : سرچشمهٔ «فین» بین که در آن آب روانست
شمارهٔ ۳۳ – در منقبت مولای متقیان : دل من خواهی ای ترک و ندانی که خطاست
شمارهٔ ۱۸ – تاجگذاری : به سر بنهاد احمدشاه دیهیم کیانی را
شمارهٔ ۳۴ – در وصف آیتالله صدر : رسول گفت گرت دیدن خدای هواست
شمارهٔ ۱۹ – در وصف تگرگ : ز میغ اندر جهد هزمان درخشا
شمارهٔ ۳۵ – آواز خدا : هر حلقه که در آن زلف دوتاست
شمارهٔ ۲۰ – سرود خارکن : خوشا بهارا خوشامیا خوشا چمنا
شمارهٔ ۳۶ – تهران آفتی است : ای عجب این خلق را هر دم دگرسان حالتی است
شمارهٔ ۲۱ – مراسم صبحانه (یک خانواده زردشتی قدیم) : صبح دوم شد سپیده تابانا