شمارهٔ ۳۹۷ : دل روبرو به خنجر مژگان چرا شود

شمارهٔ ۳۹۸ : آنجا که عارض تو ز می لاله گون شود

شمارهٔ ۳۹۹ : عمرم به تلخکامی مل خرج می شود

شمارهٔ ۳۸۷ : دم گر چه پیش آینه عالم نمی زند

شمارهٔ ۳۸۸ : ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند

شمارهٔ ۳۸۹ : تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟

شمارهٔ ۳۹۰ : چندان که ممکن است کسی مردمی کند

شمارهٔ ۳۹۱ : اول به ظالمان اثر ظلم می رسد

شمارهٔ ۳۹۲ : در خشت خم به چشم حقارت نظر مکن

شمارهٔ ۳۹۳ : این ناقصان که فخر به انساب می کنند