شمارهٔ ۳۳۳ : مصر روشن ز جمال مه کنعان نشود

شمارهٔ ۳۳۴ : رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادن

شمارهٔ ۳۳۵ : سخنی کز دهن تنگ تو برمی آید

شمارهٔ ۳۲۰ : نمک لعل تو کی چشمه حیوان دارد؟

شمارهٔ ۳۲۱ : اشک ما آتش حل کرده به دامن دارد

شمارهٔ ۳۲۲ : چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟

شمارهٔ ۳۲۳ : با رخت آینه خوش عیش تمامی دارد

شمارهٔ ۳۲۴ : خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرد

شمارهٔ ۳۲۵ : رهنوردی که مدارش به توکل گذرد

شمارهٔ ۳۲۶ : داغم از خنده بیهوده خود، می ترسم