شمارهٔ ۳۴۴ : لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد

شمارهٔ ۳۴۵ : شراب روز دل لاله را سیه دارد

شمارهٔ ۳۴۶ : ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

شمارهٔ ۳۳۶ : خون به جوشم ز خط غالیه گون می آید

شمارهٔ ۳۲۷ : قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد

شمارهٔ ۳۲۸ : برو ای غیر به ما داغ محبت مفروش

شمارهٔ ۳۲۹ : هر که شبها ز سر زانوی خود بالین کرد

شمارهٔ ۳۳۰ : هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزد

شمارهٔ ۳۳۱ : مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود

شمارهٔ ۳۳۲ : نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود