شمارهٔ ۱۵۳ : ما را بهشت نقد، تماشای دلبرست

شمارهٔ ۱۵۴ : چون غنچه گر زبان تو با دل موافق است

شمارهٔ ۱۵۵ : موج خطر سفینه اهل توکل است

شمارهٔ ۱۴۳ : زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد

شمارهٔ ۱۴۴ : سرو را از جلوه مستانه از جا می برد

شمارهٔ ۱۴۵ : عقل را از مغز بیرون داغ سودا می برد

شمارهٔ ۱۳۶ : ای دل بی درد، آزادی بس است

شمارهٔ ۱۳۷ : در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداست

شمارهٔ ۱۳۸ : سرکشم ز ابر بهاری گذشته است

شمارهٔ ۱۳۹ : غم پوشش برونم را گرفته است