شمارهٔ ۴۷۷ : از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باش

شمارهٔ ۴۷۸ : خطی که دمید گرد رخسارش

شمارهٔ ۴۷۹ : تیغی که غمزه تو کند سایه پرورش

شمارهٔ ۴۶۷ : مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباش

شمارهٔ ۴۶۸ : یوسف من از زلیخا مشربان دامن بکش

شمارهٔ ۴۶۹ : سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنش

شمارهٔ ۴۷۰ : کاکل او درهم است از شورش سودای خویش

شمارهٔ ۴۷۱ : فصل گل می گذرد بی قدح و جام مباش

شمارهٔ ۴۷۲ : آن که از چاک دل خویش بود محرابش

شمارهٔ ۴۷۳ : آه کان سرو گل اندام ز رعنایی ها