شمارهٔ ۳۴۶ : شد فزون در دور خط کیفیت لبهای یار

شمارهٔ ۳۴۷ : پوچ گو را بر سر گفتار بی حاصل میار

شمارهٔ ۳۴۸ : وقت خواب ناز، آن مژگان بود خونریزتر

شمارهٔ ۳۴۹ : هر که برگش بیش، وقت مرگ لرزد بیشتر

شمارهٔ ۳۵۰ : هست حاجت در بساط کج کلاهان بیشتر

شمارهٔ ۳۳۸ : در کسوت فقر آن رخ چون ماه ببینید

شمارهٔ ۳۳۹ : در صیدگاه دنیا هر کس که هوش دارد

شمارهٔ ۳۴۰ : تا خط دمید با من دلدار هم سخن شد

شمارهٔ ۳۳۰ : از شهد جهان جز غم و تشویش چه خیزد؟

شمارهٔ ۳۳۱ : از موی چو کافور دلم بیت حزن شد