شمارهٔ ۲۹۵ : اگر نه اشک مرادست بر گلو گیرد

شمارهٔ ۲۹۶ : همین ز می نه رخ بزم ها نگارین شد

شمارهٔ ۲۹۷ : ز آفتاب شود خشک خط چو تر باشد

شمارهٔ ۲۹۸ : خدنگ بی غرضان را خطا نمی باشد

شمارهٔ ۲۹۹ : ز پیچ و تاب در دل به ما فراز نشد

شمارهٔ ۲۸۹ : دل سودازده داغ تو به افسر ندهد

شمارهٔ ۲۸۰ : اهل بازار ز زهاد به انصافترند

شمارهٔ ۲۸۱ : پیش سایل چه ضرورست بپا برخیزند؟

شمارهٔ ۲۸۲ : گر مصور قلم از موی میان تو کند

شمارهٔ ۲۸۳ : اول و آخر الله ازان آه بود