شمارهٔ ۲۸۴ : از حیات آنچه ترا صرف به طاعات شود

شمارهٔ ۲۸۵ : حسن اگر بدرقه شعله آواز شود

شمارهٔ ۲۸۶ : گر چنین جلوه گر آن سرو قباپوش شود

شمارهٔ ۲۸۷ : زود از خنده بی مغز دهن بسته شود

شمارهٔ ۲۸۸ : یوسف از دیدن رخسار تو خودبین نشود

شمارهٔ ۲۷۳ : چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد

شمارهٔ ۲۷۴ : سر ما گرم ز زور می بی غش گردد

شمارهٔ ۲۷۵ : صحبت مردم افسرده سکون می آرد

شمارهٔ ۲۷۶ : صبح وصل است و مرا حال چنین می گذرد

شمارهٔ ۲۷۷ : طفل محبوبم اگر رخ ز شراب افروزد