شمارهٔ ۱ : میان یک دله یاران بسی حکایتهاست
شمارهٔ ۲ : فرزند عزیز، قرةالعین کبیر
شمارهٔ ۴۷۹ – در موعظه : پیشی ز هنر طلب نه از مال
شمارهٔ ۴۸۰ : هر آنگه که چون من نیایم نخوانی
شمارهٔ ۴۸۱ – ایضا در هجا : گمان مبر که ز بیعیبی عمادست آن
شمارهٔ ۴۸۲ – در شکایت : مرا پیام فرستی همی که پرسش تو
شمارهٔ ۴۸۳ – مطایبه : دوش مهمان خواجهای بودم
شمارهٔ ۴۸۴ – در شکایت : تو وزیری و منت مدحت گوی
شمارهٔ ۴۸۵ – صاحب به حکیم اسبی وعده کرد در تقاضای آن این قطعه را گفته : زهی نفاذ تو در سر کارهای ممالک
شمارهٔ ۴۸۶ – مدح سدید فقیهی : جهان را دلم گفت لطفی کن آخر