شمارهٔ ۴۸۷ – در ستایش سخن خود : بزرگوارا با آنکه معرضم ز سخن
شمارهٔ ۴۷۲ – در هجو سیفالدین نامی گفته : تو ای سیف زنگ اجل چون نگیری
شمارهٔ ۴۸۸ – در حکمت و موعظه : صفهای را نقش میکردند نقاشان چین
شمارهٔ ۴۷۳ – نصیحت : چون ترا روزگار داد به داد
شمارهٔ ۴۸۹ – در قناعت و خویشتنداری : مرا دوستی گفت آخر کجایی
شمارهٔ ۴۷۴ – معما : ای رای ملک شه معظم
شمارهٔ ۴۹۰ – در هجا : در کف خشم و شهوت و خور و خواب
شمارهٔ ۴۷۵ – در حسب حال : گویند که چیست حاصل تو
شمارهٔ ۴۹۱ – نصیحت : تو اگر شعر نگویی چه کنی خواجه حکیم
شمارهٔ ۴۷۶ – در موعظه : ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم