شمارهٔ ۱۲۸ – مدح خواجه ابوالقاسم : ای قلم دست خواجه را شایی

شمارهٔ ۱۲۹ – مدیح خواجه ابوالفتح : این دو شغل برید و عرض به تو

شمارهٔ ۱۳۰ – فرامش گشت رسم شادمانی : بر آن افراخته کوهم که گویی

شمارهٔ ۱۳۱ – مرثیت یکی از سخنوران : گفتم تو مرا مرثیت کنی

شمارهٔ ۱۳۲ – آفت مردمی پشیمانی است : ما به هر مجلسی ز تو زده ایم

شمارهٔ ۱۳۳ – ای خروس : ای خروس ایچ ندانم چه کسی

شمارهٔ ۱۳۴ – خطاب به روزن زندان : ای دلارای روزن زندان

شمارهٔ ۱۳۵ – سخن بی تکلف : ای بد از نیک فرق کرده بسی

شمارهٔ ۱۲۰ – درخواست حضور یکی از دوستان : ای به فضل و کفایت و دانش

شمارهٔ ۱۳۶ – شکر مر او را که نه ای زشت روی : عین زمانی تو به تدبیر و رای