شمارهٔ ۱۳۶ – شکر مر او را که نه ای زشت روی

عین زمانی تو به تدبیر و رای

فرخ نام تو چو فر همای

شکر مر او را که نه ای زشت روی

منت او را که نه ای ژاژ خای

کی بود ای خواجه که چون راشدی

شغل نقابت را بندی قبای

تا ما در دولت تو می زییم

با طرب و شادی و هوی و های