شمارهٔ ۳۷۱ – در مدح : ای غلامت چو شاد بخت فلک

شمارهٔ ۳۵۶ : مکوش تا بتوانی به جنگ و صلح گزین

شمارهٔ ۳۵۷ : شود زیادت شادی و غم شود نقصان

شمارهٔ ۳۵۸ : ای از برادر و پدر افزون دوبار صد

شمارهٔ ۳۵۹ – در افلاس و رنجوری خود : به خدایی که زنده و باقیست

شمارهٔ ۳۶۰ – در عذر : ای همه سیرت تو هنگ و ثبات

شمارهٔ ۳۶۱ : لنگ خواهی مرا روا باشد

شمارهٔ ۳۶۲ – التماس کفش کند : فخر دین یک التماسست از توام

شمارهٔ ۳۶۳ – در حسب حال : از سخنهای عذب شکر طعم

شمارهٔ ۳۶۴ – در نصیحت : غم به تکلف به سر من مبار