فقرۀ ۵۱، ۵۲ : آشکارهگوی باش (صریح اللهجه). به جز به اندیشه سخن مگوی.
فقرۀ ۵۳ : به مرد بیآیین هرآینه وام مده.
فقرۀ ۵۴ : زن فرزانه و شرمگین دوست دار
فقرۀ ۵۵ : خوبخیم و درست وکارآگاه مرد اگرچه درویش است هم به دامادی گیر ، هرآینه او را خواسته از یزدان برسد.
فقرۀ ۵۶ : به مرد مهسال (زیاد سال) افسوس(استهزاء)مکن،چهتو نیز بسیار مهسال شوی
فقرۀ ۲۳ : دشن چشم (بدچشم) مرد به یاری مگیر.
فقرۀ ۴۰ : نه به راست نه به دروغ سوگند مخور.
فقرۀ ۲۴ : بر ارشکین (حسود) مرد خواسته منمای.
فقرۀ ۴۱ : چون تو را کدخدایی کردن کام است، نخست هزینه (نفقه) به میان کن.
فقرۀ ۲۵ : اندر پادشاهان وژیر ( گزیر، چاره و تدبیر) به دروغ به پایان مبر.