شمارهٔ ۶۴ : زان نرگس نیم مست مستم کردی
شمارهٔ ۶۵ : ای کاش دلم به دوست مفتون نشدی
شمارهٔ ۶۶ : ای ایرانی خفتی و بگذشت بسی
شمارهٔ ۵۱ : گر مدحی از ابنای بشر می گوبم
شمارهٔ ۶۷ : ای مادر اگر دسترسی داشتمی
شمارهٔ ۳۶ – کنایه از انگلیس : ای زورآور که خون ما خورده پریر
شمارهٔ ۳۷ : زاغی می گفت اگر بمیرد شهباز
شمارهٔ ۳۸ – خطاب به حزب دموکرات و حکومت : ای سادهدلان زر گرگ حیلتباز
شمارهٔ ۳۹ – تسلیم و رضا : چون از در تسلیم نشد یار، عزیز
شمارهٔ ۴۰ : آمد رمضان و خلق رفتند ز هوش