رباعی شمارهٔ ۱۷۱۷ : ای چون علم سپید در صحرائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸ : ای خواجه چرا بیپر و بالم کردی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹ : ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰ : ای خواجه گنه مکن که بدنام شوی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۱ : ای داده مرا به خواب در بیداری
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۲ : ای داده مرا چو عشق خود بیداری
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۳ : ای دام هزار فتنه و طراری
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۸ : ای باطل اگر ز حق گریزی چکنی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۴ : ای در دل من نشسته بگشاده دری
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۹ : ای باغ خدا که پر بت و پر حوری