قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۵ : اگر با خرد جفت و اندر خوریم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۶ : من دگرم یا دگر شده‌است جهانم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۷ : از صحبت خلق دل گسستم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۸ : دوش تا هنگام صبح از وقت شام

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۹ : ای دل و هوش و خرد داده به شیطان رجیم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۰ : از دهر جفا پیشه زی که نالم؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۹ : پانزده سال برآمد که به یمگانم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۰ : این چه خلق و چه جهان است، ای کریم؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۱ : به راه دین نبی رفت ازان نمی‌یاریم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۲ : بسی رفتم پس آز اندر این پیروزه گون پشکم