قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۳ : گر مستمند و با دل غمگینم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۴ : دل ز افتعال اهل زمانه ملا شدم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۵ : از بهر چه این کبود طارم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۶ : ای بار خدای و کردگارم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۷ : ای شسته سر و روی به آب زمزم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۸ : ای عجب ار دشمن من خود منم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۳ : مانده به یمگان به میان جبال

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۴ : گرامی چو مال و قوی چون جبال

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۵ : لشکر پیری فگند و قافله ذل

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۶ : امتت را چون نبینی بر چه سانند؟ ای رسول