قصیدهٔ شمارهٔ ۹۹ : این زرد تن لاغر گل خوار سیه سار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۰ : اصل نفع و ضر و مایهٔ خوب و زشت و خیر و شر

قصیدهٔ شمارهٔ ۹۱ : بر دشمنی دشمنت چو دیدی

قصیدهٔ شمارهٔ ۹۲ : بر ره مکر و حسد مپوی ازیراک

قصیدهٔ شمارهٔ ۹۳ : نبینی بر درخت این جهان بار

قصیدهٔ شمارهٔ ۹۴ : برکن زخواب غفلت پورا سر

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۱ : جز که هشیار حکیمان خبر از کار ندارند

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۲ : نندیشم از کسی که به نادانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۳ : مردم سفله به سان گرسنه گربه

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۴ : این دهر باشگونه چو بستیزد