غزل شمارهٔ ۲۱ : لبم خموش ز آواز مدعا طلبی است

غزل شمارهٔ ۳۷ : گر آن گلبرگ خندان در گلستانی دمی خندد

غزل شمارهٔ ۲۲ : ای باده ز خون من به جامت

غزل شمارهٔ ۳۸ : به ره او چه غم آن را که ز جان می‌گذرد

غزل شمارهٔ ۲۳ : گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت

غزل شمارهٔ ۳۹ : دل عشاق روا نیست که دلبر شکند

غزل شمارهٔ ۲۴ : چه گویمت که دلم از جدائیت چون است

غزل شمارهٔ ۴۰ : آن دلبر محمل‌نشین چون جای در محمل کند

غزل شمارهٔ ۲۵ : یک گریبان نیست کز بیداد آن مه پاره نیست

غزل شمارهٔ ۲۶ : مطلب و مقصود ما از دو جهان، اوست اوست