غزل شمارهٔ ۲۷ : شود از باد تا شمشاد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ ۲۸ : بی من و غیر اگر باده خورد نوشش باد

غزل شمارهٔ ۲۹ : بتان نخست چو در دلبری میان بستند

غزل شمارهٔ ۳۰ : با حریفان چو نشینی و زنی جامی چند

غزل شمارهٔ ۱۵ : شب وصل است و با دلبر مرا لب بر لب است امشب

غزل شمارهٔ ۱۶ : چون شیشهٔ دل نه از ستم آسمان پر است

غزل شمارهٔ ۱ : سوی خود خوان یک رهم تا تحفه جان آرم تو را

غزل شمارهٔ ۱۷ : قاصد به خاک بر سر کویش فتاده کیست

غزل شمارهٔ ۲ : به گردون می‌رسد فریاد یارب یاربم شب‌ها

غزل شمارهٔ ۱۸ : ز غمزه، چشم تو یک تیر در کمان نگذاشت