رباعی شمارهٔ ۳۳ : این ریخته خون من و صد همچو منی

رباعی شمارهٔ ۳۴ : ای خواجه که نان به زیردستان ندهی

رباعی شمارهٔ ۳۵ : افسوس که از همنفسان نیست کسی

رباعی شمارهٔ ۳۶ : هرچند که گلچهره و سیمین بدنی

رباعی شمارهٔ ۲۱ : ای در حرم و دیر ز تو صد آهنگ

رباعی شمارهٔ ۲۲ : آن گل که چو من هزار دارد بلبل

رباعی شمارهٔ ۷ : این تیغ که در کف آتشی سوزان است

رباعی شمارهٔ ۲۳ : اکنون که زمین شد ز بهاران همه گل

رباعی شمارهٔ ۸ : این تکیه که رشک گلستان ارم است

رباعی شمارهٔ ۲۴ : از جور بتی ز عمر خود سیر شدم