رباعی شمارهٔ ۳۳ – کتابخانه ستیغ

این ریخته خون من و صد همچو منی

هر لحظه جدا ساختی جانی ز تنی

عذرت چه بود چو روز محشر بینی

بر دامن خویش دست خونین کفنی

برچسب خوردهرباعیات, هاتف اصفهانی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ