رباعی ۸۷ : * گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست،
رباعی ۷۴ : گر من ز می مُغانه مستم، هستم،
رباعی ۷۵ : می خوردن و شاد بودن آیین من است،
رباعی ۷۶ : من بی می ناب زیستن نتوانم،
رباعی ۷۷ : امشب می جامِ یکمَنی خواهمکرد،
رباعی ۷۸ : * چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازید،
رباعی ۷۹ : * چون درگذرم به باده شویید مرا،