اندوه فقر : با دوک خویش، پیرزنی گفت وقت کار

آرزوها (۲) : ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتن

آرزوها (۳) : ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتن

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ : حاصل عمر تو افسوس شد و حرمان

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ : دزد تو شد این زمانهٔ ریمن

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ : دگر باره شد از تاراج بهمن

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ : پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگون

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ : گرت ایدوست بود دیدهٔ روشن بین

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ : تو بلند آوازه بودی، ای روان

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ : هفته‌ها کردیم ماه و سالها کردیم پار