قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ : نفس گفتست بسی ژاژ و بسی مبهم

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ : تا ببازار جهان سوداگریم

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ : بد منشانند زیر گنبد گردان

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ : دل اگر توشه و توانی داشت

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ : فلک، ای دوست، ز بس بیحد و بیمر گردد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱ : ای دل عبث مخور غم دنیا را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ : سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چند

قصیدهٔ شمارهٔ ۲ : کار مده نفس تبه کار را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ : سر و عقل گر خدمت جان کنند

قصیدهٔ شمارهٔ ۳ : رهائیت باید، رها کن جهانرا