قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ : ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشود
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ : یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ : دانی که را سزد صفت پاکی:
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ : ای کنده سیل فتنه ز بنیادت
قصیدهٔ شمارهٔ ۶ : ای دل، فلک سفله کجمدار است
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ : آهوی روزگار نه آهوست، اژدر است
قصیدهٔ شمارهٔ ۸ : ای عجب! این راه نه راه خداست
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ : گویند عارفان هنر و علم کیمیاست
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ : شالودهٔ کاخ جهان بر آبست
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ : آنکس که چو سیمرغ بی نشانست