رباعی ۴۲ : * می‌پرسیدی که چیست این نقشِ مجاز،

رباعی ۴۳ : جامی است که عقل آفرین می‌زندش،

رباعی ۴۴ : اجزای پیاله‌ای که درهم پیوست،

رباعی ۴۵ : عالَم اگر ازبهرِ تو می‌آرایند،

رباعی ۴۶ : از جملهٔ رفتگانِ این راهِ دراز،

رباعی ۴۷ : می خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت،

رباعی ۴۸ : * پیری دیدم به خانهٔ خَمّاری،

رباعی ۳۵ : افسوس که نامهٔ جوانی طی شد،

رباعی ۳۶ : افسوس که سرمایه ز کَف بیرون شد،

رباعی ۳۷ : یک‌چند به کودکی به استاد شدیم؛