رباعی شمارهٔ ۲۵ – کتابخانه ستیغ

چون بلبل مست راه در بستان یافت

روی گل و جام باده را خندان یافت

آمد به زبان حال در گوشم گفت

دریاب که عمر رفته را نتوان یافت

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ