رباعی شمارهٔ ۳۴ – کتابخانه ستیغ

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست

او را نه بدایت نه نهایت پیداست

کس می نزند دمی در این معنی راست

کاین آمدن از کجا و رفتن بکجاست

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ