رباعی شمارهٔ ۶۱ – کتابخانه ستیغ

از رنج کشیدن آدمی حر گردد

قطره چو کشد حبس صدف در گردد

گر مال نماند سر بماناد بجای

پیمانه چو شد تهی دگر پر گردد

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ