رباعی شمارهٔ ۶۴ – کتابخانه ستیغ

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

نی نام زما و نی‌نشان خواهد بود

زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل

زین پس چو نباشیم همان خواهد بود

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ