رباعی شمارهٔ ۱۶۶ – کتابخانه ستیغ

بر گیر پیاله و سبو ای دلجوی

فارغ بنشین بکشتزار و لب جوی

بس شخص عزیز را که چرخ بدخوی

صد بار پیاله کرد و صد بار سبوی

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ