رباعی شمارهٔ ۱۷۴ – کتابخانه ستیغ

گر آمدنم بخود بدی نامدمی

ور نیز شدن بمن بدی کی شدمی

به زان نبدی که اندر این دیر خراب

نه آمدمی نه شدمی نه بدمی

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ